زيبا ترين حرفت را بگو شکنجه ي پنهان سکوتت را اشکار کن و هراس مدار از ان که بگويند ترانه اي بيهوده مي خوانيد...چرا که ترانه ي ما ترانه ي بيهوده گي نيست.چرا که عشق حرفي بيهوده نيست.حتي بگذار افتاب نيز بر نيايد به خاطر فرداي ما اگر بر ماش منتي ست.چرا که غشق خود فراست.خود هميشه است.بيشترين عشق جهان را به سويه تو مي اورم از معبر فرياد ها و حماسه ها. چرا که هيچ چيز در کنار من از تو عظيم تر نبوده است..........که قلبت چون پروانه اي ظريف و کوچک و عاشق است.............
